روزمرگی، تکرار تکرار و باز هم تکرار
ترس از آینده مبهم!
بیقراری ها، گله ها و شکایت ها
داد ها و فریاد ها 
و در نهایت اشک ها...
در میان این همه دلتنگی، کیست از خدا پر فروغ تر؟
...نمیدانم!
شادوَرد_
.
.
.
خدایا شکرت...